Mostrar mensagens com a etiqueta Galiza. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Galiza. Mostrar todas as mensagens

Volta às origens

Por fim volvo ter a Internet operativa na minha computadora. Ainda ficam sem resolver alguns problemas menores que provavelmente me obriguem a ré-formatar mais uma vez (e já seriam três no ultimo ano), mais o básico vai indo... E como nom há mal que por bem nom venha, graças à compra (inevitável) dum novo router sem fios agora também podo desfrutar de conexom em toda a casa. Assim que em quanto merque o portátil polo que levo agardando mais dum mês hei poder ser mais tecnológico-dependente ainda do que já som. Preocupante, nom si?

Semelha que há cousas que nom podem existir sem as outras, nom sei. Nom creio no destino nem nada disso, mais está claro que a Natureza sabe organizar-se bem para assegurar a ordem dentro do caos. Decerto que se nom se premiassem os segundos e terceiros postos em muitos eventos desportivos, como nas Olimpíadas, o primeiro lugar nom seria tam valorado. Faltaria um elemento fundamental: o contrasto de esforços.

Gozaríamos igual da vida se nom existir a morte? Duvido-o moito. A assunçom dessa realidade inseparável (igual do que moitas outras) fai com que nos esforcemos moito mais em aproveitar o tempo que temos. A valorizaçom da amizade seria impossível se nom tivéssemos que demonstrar a nossa capacidade de adaptaçom, aprendizagem e cambio durante todo o processo.


E todo isto a que vem, diredes... Pois para introduzir o tema dos contrários necessários e achegar-vos uma carta ao director que mandei a La Opinión de A Coruña a semana passada em resposta a outra enviada dias antes ao mesmo jornal. E é que às vezes um nom pode ficar calado ainda que o queira. E podedes-me crer: há tempo que deixei de sentir a necessidade de falar destes temas, já que a oportunidade de dialogar ficou praticamente arrombada nesta sociedade funambulista do caralho, mas essa atracçom de pólos opostos é que me retém ainda no plano das evidências disfarçadas que tanto custa desvester. E a verdade é que algo ainda som quem de engadir, ou isso creio...

Imposición lingüística: Soweto y Galicia (Adrián Fernández, 21/05/2009)

Soweto, 1976. El gobierno del apartheid dispone un normativa en materia lingüística según la cual afrikáans, fundamento de la identidad única y separada —¿les suena?— de la población blanca surafricana, se convierte en lengua única en las escuelas negras, impidiéndose la elección. A primeros de 1976, en una escuela de un gueto de Soweto, un par de maestros son despedidos por negarse a la imposición. En respuesta los estudiantes fueron a la huelga. Llegaron incluso a negarse a entregar sus exámenes, pues la disposición obligaba a redactarlos en afrikáans —¿les suena?—. El 16 de junio los alumnos se manifestaron contra la imposición lingüística. No a favor del inglés, ni del afrikáans, ni del bantú. ¡Reclamaban el derecho a elegir! La policía asesinó a 566 niños. Hoy ya no existe el régimen del apartheid. Mandela firmó en 1996 su defunción rubricando la nueva Constitución de Suráfrica (puede ser consultada en la web del Gobierno surafricano: www.info.gov.za). Invito a leer el artículo 29 a Ánxel Vence, que hace unos días escribía de manera imprecisa sobre el apartheid (impreciso es un eufemismo).
El artículo, firmado por Mandela el 10 de diciembre de 1996, dice en su punto 2: "Todos tienen el derecho de recibir educación en el idioma o idiomas oficiales de su elección en instituciones educacionales públicas…". El art. 30, también firmado por Mandela —poco sospechoso de defender el apartheid—, tiene el siguiente tenor literal: "Todos tienen el derecho de usar el idioma, y participar en las actividades culturales, de su elección...".
De lo dicho, que es un dato contrastable y comprobable (invito a quien quiera negarlo que lo pruebe), sólo se pueden seguir tres cosas: (1) que los que dicen que la elección de idioma es apartheid son unos miserables; (2) que son unos indocumentados; o bien (3) que Mandela era idiota y al firmar la libertad de elección lingüística, en realidad, reintrodujo el apartheid.
Hoy día, en la plaza en la que fueron asesinados todos esos niños, hay un monumento que contiene el texto de la Freedom Charter, declaración que inspiró la Constitución. En él puede leerse, para vergüenza de mentirosos, lo siguiente texto: All people shall have equal right to use their own languages.

*A Historia de Galiza: Pola defensa da nosa lingua (David Paz Lafuente, 28/05/2009)

Galiza, 1387. A guerra civil entre Pedro I (a quen apoian os nobres galegos) e o pretendente Henrique de Trastámara culmina coa vitoria deste e o primeiro gran golpe histórico para a nobreza galega. Andado o tempo, en 1486, os Reis Católicos viaxan a Santiago de Compostela, data simbólica da definitiva submisión da Galiza ao poder centralizador da Coroa de Castela. A partir de aquí a castelanización dos poderes públicos galegos (xustiza, clero, educación etc.) será progresiva, mais decidida, creando a imaxe paradigmática dun status social ideal que se ha filtrar verticalmente, devagar, a través de todos os estamentos da sociedade galega de maneira eficaz e devastadora —sóalles?—. A expansión do (pequeno) Imperio precisaba dese mecanismo cohesionador para a súa sorte, nun proceso colonizador que case deu en dinamitar a conciencia e a dignidade dun pobo que esquecera mesmo o seu amor propio.
Despois de máis de 5 séculos en que as elites de poder (galegas?) viviran (e fixeran vivir) de costas á sociedade que as vía medrar coa promesa estéril sempre viva no imaxinario colectivo do ascenso social con base na lingua —sóalles?—, en 1936 a lingua galega recibe un golpe que semellaba definitivo. Co trunfo do fascismo, a lingua castelá recibe o apoio institucional máis rexo e intransixente da historia recente. O alumnado galego é reprimido até fisicamente por utilizar o seu idioma propio nas aulas —sóalles?— e a sociedade galega malvive lingüisticamente entre represalias, malaprendendo tópicos, convivindo coas infamias e desqueréndose a cada paso, nun descenso, chanzo a chanzo, cara aos infernos da ignominia.
En 1980, o Estatuto de autonomía entra finalmente en vigor (o orixinal, de 1936, nacera xa fanado) tentando recuperar a dignidade do idioma cunha tímida e moitas veces escasa aplicación real, alarmantemente orfa de ambición. No momento actual, desde certos sectores que só consideran a súa propia realidade como válida e ideal ("en las ciudades no se habla gallego —sic.—, logo é unha imposición"), estase a desatar unha auténtica autarquía da razón desde unha pésima e perversa interpretación do concepto liberdade, con base en (auto) odios e xenreiras que perpetúan o inxenuo sofisma daquelas pretendidas vellas bondades nunca materializadas da lingua común (ou algunha persoa se fixo rica por mor de falar en español?).
Esta é a realidade da Galiza, Sr. Fernández, non fai falta acudirmos a lonxíncuas terras espoliadas pola mesma ignorancia que aquí opera maquiavelicamente para explicarmos a historia de noso.
E por certo, consulte a Carta europea das linguas rexionais e minoritarias, tamén aí se afirman cousas moi interesantes sobre o respecto e promoción destas linguas. Seica as nosas propias leis non merecen tanta atención...


*Por alguma raçom, a persoa responsável da secçom modificou o título original da carta, muito mais sugerente: "Galiza, eau de cologne (resposta a Adrián Fernández)".

Saúde e Galego Sempre Mais!

EeB on the run...

Já só falta um poste para que o EeB acade os 400!! (feito que converte este no #399, como é óbvio) e desde este espaço macro-lúdico quigemos realizar umha forte aposta para fazermos visível socialmente a que vai ser a primeira efeméride do ano somando-nos à polémica campanha que vem obtendo um gram sucesso (se medirmos a controvérsia gerada) por várias cidades europeias. E quigemos faze-lo à nossa maneira, com perspectiva própria e gosto particular.

O objectivo nom é outro que ajudar a semear consciências livres, procurando o germolar do pensamento crítico e o agitamento da massa cerebral (que já vai sendo hora).

Dois comboios estam a percorrer já as ruas das mais importantes cidades galegas com as mensagens concebidas polo nosso EeB, nomeadamente: "Probabelmente en breve Galiza non exista, deixa de laiarte e desfruta mentres poidas" e "Probabelmente a verdade non existe, deixa de intentar acaparala e desfruta da túa mentira" (as duas consignas em galego-RAG, se nom nom nos davam a ajuda pública... já sabemos o ultra-nacionalistas que som estes filhos do urogalho).

Desde aqui, esperamos que esta iniciativa tenha a melhor acolhida possível (agardamo-lo verdadeiramente com ânsia) e agradecemos-vos, de porparte, o vosso seguimento neste tempo que levamos na incansável rota a nem-se-sabe (de caminho cara às 10.000 visitas, a todo filisprín), junt@s já irremediavelmente, desejando que sigades aí durante moito tempo mais.

Nom queremos esqueçer darmos um sincero agradecimento às empresas que apoiam/patrocinam esta nossa iniciativa, as quais partilham connosco o espírito humanista e vitalizador que achamos essencial e urgente no contexto actual.

Fica explícito, já que logo, o nosso agradecimento a:

Saúde e boa fim-de-semana!

A carreira espacial começou!... (mais notícias proximamente).

EeB espaço (des)natural

O colectivo ecologista Ecologistas en Acción vem de publicar o seu informe anual sobre a situaçom da costa do estado espanhol, com resultados altamente desfavoráveis para o seu conjunto.

Como se pode apreciar na fotografia, Galiza nom resulta bem parada, e faz-se acredora de 26 bandeiras pretas e 8 pontos pretos outorgados pola dita associaçom.

O urbanismo selvagem, as ânsias desmesuradas polo enriquecimento imediato e irreflexivo e a passividade (e às vezes conivência) dos/as responsáveis políticos/as ante as barbaridades cometidas fazem com que todos e todas estejamos a perder, mentres olhamos cara a outro lado, moitos dos tesouros e privilégios naturais dos que pudemos desfrutar noutrora.

Galiza morre dende as beiras... e todos/as morreremos com ela e igual ca ela: tristes, grises, afumados/as; falando um idioma halóctono, acomplexados/as, desnortados/as, petróleos...

Desde as margens da vida, desde as ourelas que um tempo tanto amamos, temos de loitar polas poucas cousas boas que ficam ainda em pé neste tempo inçado de desastres.

Saúde!

Cuando el mundo es gilipollas: Juan Juncal


O ex rexedor de Ferrol (actual vereador e #1 do PePe pola Corunha) considera que en Galiza está a haber unha “imposición” lingüística: “Son galego polos catro costados. Non falo galego porque non o aprendín na escola nin na casa, pero dóeme que se faga unha imposición a prol do galego. Hai moita presión da Xunta para propiciar unha inversión lingüística ao galego e iso é un erro”. O líder conservador tamén asegura que “agora hai máis oportunidades en galego e pode ter problemas o castelán”.

Desde este mesmo instante declaro oficialmente que é a derradeira vez que lhe dou espaço a uma opiniom de semelhantes filhos-de-p*** no meu blogue. Estou até a caralha do argumento de "sempre foi assim, nom é?" onde sempre é igual a "desde que eu nasci" e a tomar polo cu, "pom-me outro vinho Manolo". Estou farto de tanto merdalhas, de tanta gente inculta, e ainda por riba fachendosa, que se achega a ti e di-te: "eu nom falo em galego porque nom o sei falar bem (com perfeita fonética galega), mais som tam galego ou mais ca ti e bla bla bla"... p*** merda milenária! Pois nom! Me-cago-na-cona! Nom es tam galego/a coma mim, és uma merda de galego/a, um/a palhaço/a, um/a cínico/a, um/a filho/a de mal pai e um/a lambeconas.

Nego-me em rotundo a manter nem uma soa vez mais a discussom supérflua de salom-comedor, a conversa magistral de iluminados de tasca velha "neo-pija" lacoste-style de "oh! mira que bonita esa cosa antigua, como se llamará?" Chama-se fol/pipeta/(...) o que mamou a tua familia durante séculos, bastardo/a do caralho!! Nego-me a suportar nem um minuto mais os falsos, os fariseus, os salvagardas pátrios de camisa remangada de "eu nom odeio os ciganos porque som pessoas coma ti e coma mim, mais isso sim, nom os odeio mentres vivam longe e eu nom os veja, com o qual sinto-me autorizado/a fazer juízos morais e a dar lecçons de integridade e integraçom. Mais quando passam ao meu carom, ainda que nom o diga porque esta mal visto e ainda mais quando eu colaboro com Intermon-Oxfam para me sentir melhor comigo próprio, penso que cheiram que fedem... uff! Menos mal que nom tenho nenhum perto do meu chalé herdado, onde guardo o meu coche regalado polo puteiro de meu pai onde vejo a minha TV de plasma esperando a que o cabrom se retire e ficar com o posto de director da empresa familiar de nom-sei-que-puto-negocio-especulador com a permissom da come-bolsas da minha mãe...

Nom, senhores/as. O galego nom ameaça o espanhol na Galiza. Mais eu si que som sincero e digo o que penso. O galego deveria ameaçar o espanhol na Galiza, deveria esmaga-lo nos âmbitos que lhe forom usurpados historicamente, deveria ser a "língua A", deveria ser a língua dos que extorsionam as gentes e dos que descobrem vacinas, deveria ser a língua recuperada, privilegiada, premiada, vigorizada, prestigiada, actualizada, maioritária... e à força, sim, digo-o claramente: À FORÇA!!! A democracia permite (e perpetua caladamente) o falso mecanismo de representatividade ditatorial global sub-contratada (os representantes do povo, os depositários da vontade popular som agentes únicos que interpretam, segundo o seu parecer, a dita vontade, sem p*** escrúpulo, hostia!).

Na Galiza, plurilinguismo!, nom monolinguismo madrilenho acomplejado e ridículo.

Nom penso dedicar mais tempo aos Galicia Bilingüe, Nunes Feijóos, Xoám Juncais, etc. do mundo.

Que vos fodam! Mentem e sabe-no. Marchade com os vossos complexos de inferioridade a outra parte, pailáns!

Eu seguirei aprendendo, outros/as nom querem ou nom sabem sair da sua espiral de estultícia histórica, a repetir... a repetir... a repetir continuamente todas as ideias mal aprendidas, mal digeridas e pior comunicadas para ver se as fazem certas com a ajuda da ignorância que ajudam a estender.

Há pouco leia um artigo que ia encabeçado por uma cita de Stephen Covey: "Se continuarmos a fazer o que estamos a fazer, continuaremos a obter o que estamos a obter".

Ouve-se música de rebeliom...

Saúde!

A situaçom linguística (real) na Galiza


A nefasta teoria do bilinguismo harmónico

Recomendado para quem lhe interessar o tema.

Designed by Posicionamiento Web | Bloggerized by GosuBlogger